Wat nu een wetland (nat natuurgebied) bij Kariotes is, waren ooit zoutpannen Ik loop er langs als ik van camping Kariotes naar het strand wandel. Ik zocht de geschiedenis van de zoutpannen bij Kariotes op.
Lees ook mijn reisverslag Met de camper door Griekenland. (volgt) De foto’s in dit artikel zijn van mijn wandeling langs het wetland en naar het strand, die ik beschrijf in mijn blogbericht Camping Kariotes op Lefkada. .
Inhoudsopgave
Zoutpannen bij Kariotes
De zoutpannen bij Kariotes op het eiland Lefkada zijn bekend als de Salinas van Alexandros (in het Grieks: Alikes tou Alexandrou).
Begin van de zoutpannen bij Kariotes
Op Lefkada wonnen ze al sinds de vroege 15e eeuw zout, maar de zoutpannen bij Kariotes werden in 1684 aangelegd. Door Venetianen die ontdekten dat de ondiepe baai en de bodemsamenstelling bij Kariotes perfect waren voor grootschalige zoutwinning. Het complex besloeg een oppervlakte van zo’n 5 hectare.
Kanalen
De Venetianen ontwierpen een netwerk volgens een strak systeem van opeenvolgende verdampingsbekkens en kanalen. De kanalen waren niet alleen bedoeld om het water door de bekkens te leiden, maar ze gebruikten ze ook om het zout te transporteren. Ze verzamelden namelijk het zout op houten steigers langs de diepere kanalen. Ze gebruikten speciale platte boten zonder kiel om door de smalle kanaaltjes te manouvreren naar de grotere schepen die in de baai lagen te wachten. Dit netwerk van kanalen is vandaag de dag nog steeds goed zichtbaar in het landschap van Kariotes.
Hoge kwaliteit
Het zout dat ze wonnen, was van extreem hoge kwaliteit. Ze exporteerden het naar Venetië, Noord-Italië en Centraal-Europa. Zout was destijds een zeer kostbaar product (‘het witte goud’) omdat het essentieel was voor het conserveren van voedsel.
De bescherming en de naam ‘Alexandros’
Om de waardevolle zoutwinning te beschermen tegen piraten en indringers, bouwden de Venetianen een klein fort op een eilandje recht tegenover de zoutpannen, destijds bekend als Torretta.
Tijdens de Russisch-Turkse bezetting in 1798 werd het fort gerenoveerd. Het fort en de zoutpannen kregen toen hun definitieve naam ter ere van Tsaar Alexander I van Rusland: Kastro Alexandrou.
Zoutpannen bij Kariotes- handwerk
In de 19e en vroege 20e eeuw bleven de zoutpannen heel belangrijk voor de economie van Lefkada. Hele generaties uit Kariotes en omliggende dorpen werkten in de zoutwinning. Het was zwaar handwerk: ze kanaliseerden het zeewater, lieten het door de zon verdampen, schepten de zoutkristallen handmatig op en transporteerden het. In de 20e eeuw mechaniseerden ze het proces gedeeltelijk.
Industrieel erfgoed
Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de wereldmarkt voor zout en werd de kleinschalige, traditionele winning op de eilanden te duur. De zoutwinning in Lefkada-stad stopte rond 1947 maar de zoutpannen bij Kariotes bleven veel langer open. Pas in de jaren ’90 stopte de productie definitief.
De zoutpannen bij Kariotes zijn officieel erkend als een industrieel erfgoed. De natuur heeft het gebied grotendeels teruggewonnen, waardoor het nu een unieke mix is van roestige industriële archeologie en een bloeiend ecosysteem voor trekvogels. Er liggen al jaren plannen om van de locatie een industrieel museum te maken.
Zoutpannen bij Kariotes zijn nu wetland en een leuk wandelgebied
De zoutpannen van Alexandros zijn nu een wetland; een nat natuurgebied. Bekijk welke vogels je kunt spotten op birdingplaces.eu. Zelf liep ik er alleen langs, op weg naar het strand van Kariotes, maar je kunt er helemaal omheen lopen, al moet je wel via hetzelfde pad terug. Een langere wandeling vond ik op alltrails.com. Op mijn wandeling kwam ik langs het Grieks-orthodoxe kerkje van Sint Panteleimon.
