Camperplaats Alegría in Montánchez heeft heel positieve beoordelingen op internet. Het maakt ons nieuwsgierig. De camperplaats is inderdaad geweldig, de Nederlandse eigenaren supervriendelijk en de omgeving prachtig. Bonus is het leuke plaatsje Montánchez.
We rijden maar een kwartiertje vanaf camping Grullas (lees mijn blogbericht) , waar we hiervoor stonden, maar het landschap is totaal anders. Grullas ligt op een laagvlakte, en Montánchez en camperplaats Alegría op een kleine bergketen, de Sierra de Montánchez. Het heet hier het balkon van de Extremadura vanwege het uitzicht op de vlakte beneden.
Inhoudsopgave
Camperplaats Alegría
Het voorste deel van het terrein is ingericht als park. Bijzonder! En achter de camperplekken is een wat ruiger veld met olijfbomen, waar camperaars hun hond even lekker kunnen laten struinen. Vanaf onze plek, en ook vanaf het kasteel en het kerkhof van Montánchez, zien we in de verte Valdefuentes liggen, waar we vlak bij op camping Las Grullas stonden.
Voorzieningen op camperplaats Alegría
De camperplaats heeft alle voorzieningen. Grijs water lozen, schoon water tanken en je chemisch toilet legen zonder ingewikkeld manoeuvreren. En een sanitairgebouwtje met 2 lekkere douches (1 euro voor 5 minuten) en 2 aparte wc’s, een wasmachine en droger, en buiten een aanrechtje voor de afwas. En een jeudeboulebaantje.
Je kunt verschillende soorten brood bestellen dat ’s morgensvroeg in een zakje in het sanitairgebouw wordt opgehangen. Met een lief briefje eraan. Er staat ook een grote koelkast. Die wordt net als wij er zijn bevoorraad met de eerste levensbehoeftes van een camperaar: ibericoham, kaas, bier, frisdrank, lekkere koeken, bonbons… en, oh ja… flessen water.
Bekijk voor meer informatie hun eigen website.
Bekijk mijn verslag van onze campertrip door Spanje; camperplaats Alegría is één van de tussenstops.
Montánchez
Montánchez – op maar 1 km van camperplaats Alegría – is een leuk dorpje met 2 bezienswaardigheden: het kasteel en het kerkhof. En ze produceren er de beroemde Ibericoham. Met grote uithangborden word je naar de winkels van de bedrijven gelokt. Daar verkopen ze de ham in verschillende soorten en prijsklassen. Wij laten ons graag verleiden en kopen een paar ons voorverpakte ham. Het dorpje heeft verder een paar supermarktjes, en heel veel café’s, restaurants en overnachtingsmogelijkheden voor toeristen.
In heel Portugal en Spanje zie je flessen bij de deuren staan. Ik dacht járenlang dat dat was voor dorstige voorbijgangers, maar een andere theorie is dat het tegen piesende katers en reutjes is. Die schijnen afgeschrikt te worden door de schittering van het water.
Op de muurschilderingen van Coché en Jonathan Carranza hieronder (gemaakt in 2023) zie je de Jurramachos. Dat is een soort nar. Zo verkleden de inwoners van Montánchez zich met carnaval. Een oude zak waar de ham in bewaard wordt over hun hoofd, en verder kledingstukken en accessoires die zo slecht mogelijk bij elkaar passen. Ze verdraaien ook nog hun stem, zodat ze grappen kunnen uithalen zonder herkend te worden.
Kasteel van Montánchez
Montánchez ligt op een berg en op de (granieten) top daarvan staat een kasteel. Tenminste… de ruïne ervan. Het is een hele klim vanaf camperplaats Alegría, maar wel de moeite – letterlijk – waard.
Geschiedenis van Montánchez en het kasteel
Dit is in het heel kort de geschiedenis van het kasteel en het stadje (voor zover ik het begrijp van verschillende internetbronnen):
De Romeinen stichtten in de eerste eeuw na Christus een nederzetting op de plek waar nu Montánchez ligt. Moorse indringers veroverden die nederzetting in 713 en bouwden heel strategisch een kasteel op de rots. In 1166 veroverden christenen de stad en de Moslim heroverden haar in 1196. In 1230 ging Montánchez definitief over in christelijke handen.
De militaire Orde van Santiago kreeg het beheer. De ridders/monniken van de orde verbeterden de verdedigingsfunctie door onder andere extra muren rond de vesting te bouwen. In de 2e helft van de 17e eeuw veroverden de Portugezen het gebied tijdens de Portugese Restauratieoorlog en zij lieten weinig heel van het kasteel. Sinds die tijd is het een onbewoonde ruïne. Het is uitgeroepen tot Spaans historisch erfgoed.
Borden met uitleg
Je kunt het kasteel vrij oplopen. Er staan grote borden met in het Spaans én in het Engels uitleg bij de verschillende delen van het gebouw. Met die uitleg herken je de typische elementen van de bouwstijlen van de christenen en de Moren, en ontdek je resten uit de Romeinse tijd.
De foto hieronder is van het ‘Torentje van Don Rodrigo’. Genoemd naar de edelman die daar gevangen heeft gezeten in het begin van de 17e eeuw. Ook andere ‘politieke’ gevangen zaten hier vast.
Kerkhof van Montánchez
Net onder het kasteel ligt het kerkhof van Montánchez. Een aanrader! Vooral vanwege de ligging op de helling en het uitzicht. Vanwege dat uitzicht is het in 2015 uitgeroepen tot beste begraafplaats van Spanje.
Spontane rondleiding
Het kerkhof ligt halverwege de toegangsweg van het kasteel. We hebben geluk: als we naar het kasteel klimmen, is het kerkhof gesloten, maar als we terugkomen, doet een man (de beheerder?) net de poort van het slot en loopt naar binnen. En wij zijn ook welkom. Hij geeft ons zelfs spontaan een rondleiding over het kerkhof. Hij brengt ons naar de mooiste uitzichtpunten, vertelt hoe de graven uit het graniet van de rots gehouwen zijn, en laat een muur uit de tijd van de Moren zien. De man spreekt alleen maar Spaans, maar we begrijpen hem gelukkig aardig goed.
Nog een tip: Galerie VanderLinde aan de Calle Virgen de los Remedios, 11, Montánchez, Spain
Wandelen rond camperplaats Alegría
De gemeente Montánchez heeft een aantal bewegwijzerde wandelroutes uitgezet. Op de camperplaats hebben ze foldertjes met de beschrijvingen. Bij elke wandeling staat een QR-code die naar de route op Wikiloc linkt.
Ik loop de Ruta de los Pilones die vlak bij camperplaats Alegría start. Een pittige en prachtige wandeling van zo’n 6 km over ezelpaadjes, karresporen en een Romeinse weg, langs velden met olijfgaarden en kurkeiken. Met uitzicht over de vlakte en op het kasteel van Montánchez. De route is genoemd naar de Pilones – de bassins – die je onderweg ziet. Ze worden gevuld met water uit bronnen.
Tip: een paar keer per week kun je met de eigenaar wandelen.
Fotoreportage van mijn wandeling
