Barbate is beroemd om zijn tonijn die er zo naturel mogelijk geserveerd wordt. We zijn dol op verse tonijn, daarom gaan we een paar dagen op een camperplaats in Barbate staan. De streek is erg mooi, daarom staan we ook nog 4 nachten vlak bij op een camping in Zahora.
Dit is een tussenstop op onze trip met de camper door Spanje.

Inhoudsopgave
Tonijn proeven in Barbate
We lunchen twee restaurantjes die gespecialiseerd zijn in tonijn en maken er echte proeverijen van.
Taberna Barbatún

Vlak bij de camperplaats ontdekken we Taberna Barbatún. De reviews zijn superpositief, dus we besluiten daar te lunchen. Dat blijkt een supergoede keuze! De vrolijke ober (een Argentijn die goed Engels spreekt) wijst op ons verzoek op de menukaart de gerechten aan waarbij we de tonijn zo goed mogelijk proeven. We kunnen alle gerechtjes delen, dus we hebben lekker veel om te proeven. Alles is heerlijk en ook nog eens prachtig gepresenteerd. Echt heel verrassend, want het restaurantje heeft een heel simpele uitstraling. De medewerkers zijn ontzettend vriendelijk en als bonus hebben we ook nog eens uitzicht op het strand en de oceaan.




La Peña El Atún
De dag erop lunchen we bij La Peña El Atún, een net iets minder eenvoudig restaurantje dan Barbatún, maar de tonijngerechtjes die we hier bestellen, zijn niet zo verrukkelijk en prachtig gepresenteerd als daar. Alsnog zijn ze heerlijk, hoor!






Tonijn in Zahara de los Atunes
Jaren geleden trokken we ook met onze camper door deze streek. We aten toen verse tonijn in Zahara de los Atunes (10 km verderop) en die is ons altijd bijgebleven. Lees mijn blogbericht.
Almadraba
Al duizenden jaren leven de mensen in Barbate en Zahara de los Atunes van de tonijnvisserij. Ze vissen op een traditionele en milieuvriendelijke manier. Met de eeuwenoude techniek van de almadraba. Die bestaat uit het plaatsen van netten om de tonijn te vangen wanneer deze vanuit de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee migreert (februari tot juli), op weg naar de paaiplaatsen.
De vissers lieren de gevangen tonijnen op uit zee, en takelen de enorme dieren vervolgens met veel spektakel de boten in. Specialisten zijn het erover eens dat het een duurzame methode is, die voldoende tonijnen (de kleinste) laat passeren om het aantal in stand te houden. Lees meer op de blog van foody Felipe.
Tonijnmuseum
Om ons zelfbedachte ‘Tonijn in Barbate’-arrangement compleet te maken, willen we naar het Museo del Atún. Maar dat is alleen zomers open en wij zijn er in de winter. In het museum laten ze traditionele en moderne methoden zien, waarop de Almadraba-blauwvintonijn gevangen en verwerkt wordt. Ze bestrijken daarbij 3000 jaar geschiedenis; van de Feniciërs, Romeinen, Moren en de Middeleeuwen tot het heden.
Het museum heeft een replica van een chanca, een werkplaats uit de jaren 50, waar de vissers van Barbate vroeger de gevangen vis verwerkten. En daarnaast een groot model van een moderne tonijnverwerkingsfabriek. De rondleiding door het Tonijnmuseum eindigt met een kleine tonijnproeverij.
Barbate verkennen
Lees wat er in en rond het dorp te doen en te zien is op de website van het toeristenbureau.
Overdekte markt van Barbate
Voordat we gaan lunchen bij La Peña El Atún wandelen we vanaf de camperplaats naar de overdekte markthal, waar we eerst koffie drinken. In glaasjes, zoals het hoort in Spanje. En voor € 2,70 in totaal. Daarna kuieren we op ons gemak langs de stalletjes. Een visverkoper laat ons iets onduidelijks proeven en legt uit op welke manieren we het klaar kunnen maken. We hebben geen idee wat het is, maar als ze ‘comprende?’ vraagt, zeggen we maar ‘ja’…






Centrum en de boulevard
Daarna dwalen we nog wat door het centrum tot het lunchtijd is. Barbate is niet toeristisch, wat het voor ons als toeristen dan weer extra aantrekkelijk maakt. Na het eten wandelen we op ons gemak terug naar de camper, deels over de verrassend gezellige boulevard.













Verken de omgeving van Barbate met GetYourGuide
Camperplaats van Barbate
Wij staan op de camperplaats in de Puerto Deportivo van Barbate. Een grote parkeerplaats met campervoorzieningen. Je kunt gebruik maken van het sanitair (wc’s en douches), en de wasmachines en drogers in het havengebouw. Dat staat zo’n 500 meter verderop, dus wij pakken zo nu en dan de fiets. En gaan natuurlijk gewoon naar onze eigen wc als de nood te hoog is.





Strand van Barbate
Vanaf de camperplaats is het maar een paar minuten lopen naar het strand en het natuurgebied achter de kust. Je moet alleen even om een muur heen. Door die muur staan we goed beschut in de haven.


Zahora (gemeente Barbate)
In Zahora staan we op camping Pinar san José. Een leuk terrein met veel toerplekken en vakantiebungalowtjes in Andalusische stijl. De voorzieningen zijn modern en schoon. En heel compleet: ze hebben een wasserette en zelfs magnetrons en afwasmachines. Ook fijn: de medewerkers zijn supervriendelijk. De camping heeft een groot zwembad, maar dat is gesloten als wij er begin december zijn.
Als je met een tent of caravan rondtrekt, kun je hier prima een tijdje staan en met de auto of fiets naar Barbate gaan.


Fietsen vanaf de camping in Zahora
Langs de kust ligt een fietspad dat door betonblokken van de rijbaan gescheiden is; heel veilig dus. En met een wegdek zo groen en glad als een biljartlaken. Met alleen wat scheuren. Over dat fietspad rijden we eerst naar Kaap Trafalgar, die van de beroemde Slag bij Trafalgar. En daarna de andere kant op, naar het strand van El Palmar. Daar drinken we wat in een strandbar en fietsen dan weer terug.





Wandelen bij Zahora en Barbate
Natuurpark La Breña
Tussen Barbate en Zahora ligt natuurpark La Breña, wat één groot pijnbomenbos is. Het maakt deel uit van het grotere natuurpark La Breña y Marismas del Barbate. Het bos is ontstaan door herbeplanting in de 19e eeuw.
Eén van de ingangen van het park is direct achter camping Pinar san José; je komt er via de achterpoort. Met een plattegrond in mijn hand en de bemoedigende woorden ‘je kunt niet verdwalen, alles is goed aangegeven’ van de campingreceptiemedewerker in mijn hoofd maak ik er een wandeling. Ik loop direct verkeerd en er is helemaal niets aangegeven. Maar met de zee en het dorpje Los Caños de Meca aan de ene kant, de grens van het natuurgebied aan de andere kant en Google Maps om zo’n beetje in de juiste richting te lopen (en genoeg mensen om de weg te vragen), is verdwalen inderdaad onmogelijk. Ik maak al met al een leuk ommetje van ca. 6 km. Je kunt ook vanuit Barbate en Los Caños de Meca het bos in lopen. Bij Barbate loopt een wandelpad over een klif. Hier vind je een plattegrond met wandelroutes.



Naar Ermita de San Ambrosia
Een mooie wandeling waarbij je ook niet kunt verdwalen is die naar de ruïne van de Ermita de San Ambrosia, ongeveer 2 uur heen en terug over dezelfde onverharde weg. Verlaat de camping door de achterpoort, sla linksaf en loop rechtdoor tot je op een T-splitsing stuit. Ga daar rechtsaf (dit is de Camino San Ambrosia) en volg deze weg een heel eind tot je weeer bij een T-splitsing komt. Je bent dan al bijna bij de Ermita. Die ligt iets van de weg af, dus je kunt voor de zekerheid het navigatiesysteem op je telefoon er even bij pakken. Je kunt dit ook op de fiets doen, maar volg dan in het begin Google Maps om een mogeljk erg modderig pad te mijden.




