In de winter van 2025/’26 overwinteren we weer in het zuiden van Spanje en Portugal. We trekken er in kleine etappes met mooie tussenstops naartoe. Hieronder mijn verslag van onze trip met de camper door Spanje.
Lees ook mijn verslag van de reis hiernaartoe: Onderweg naar Spanje/Portugal.
Hieronder de route in beeld. Onze campertrip vormt een mooie route naar Zuid-Portugal en/of het zuidwesten van Spanje. Bekijk ook het reisverslag van onze campertrip door Spanje in het najaar van 2023. Beide campertrips zijn goed te combineren.
Inhoudsopgave
Met de camper door Spanje – Navarra
We rijden Spanje in
We rijden vanuit Frankrijk Spanje in en nemen tot de grens voor het gemak de tolweg. Voor het eerst met de Fulli badge en app, want in Frankrijk reden we tolvrij. ‘Zou het werken?’ Yes, de slagboom gaat open! Het gaat ons niet om de tijdwinst, maar het is heel lastig om vanuit de camper de ticket te pakken en dat hoeft nu niet meer. In Spanje mijdt ons navigatiesysteem de tolweg alsnog en leidt ons over een mooie N-weg door de bergen. De rest van onze trip met de camper door Spanje rijden we weer tolvrij.
Pamplona
Onze eerste stop is camping Ezcaba bij Pamplona. Vanaf de camping kun je in een uur over een vrijliggend fietspad langs een rivier naar Pamplona fietsen of de lijnbus pakken. Wij doen het nog anders; we gaan een nachtje op de camperplaats van Pamplona staan, 20 minuten lopen van het centrum.
Bij aankomst op de camperplaats worden we tot onze verrassing begroet door Michael en Monika. Dat is een Duits stel dat we in Portugal hebben leren kennen (we hebben toen met z’n vieren vanaf de camping een lange wandeling gemaakt) en vorig jaar in Conil de la Frontera opgezocht hebben. ‘We komen elkaar nog wel een keer tegen’, zei Michael toen en ja hoor! Toch wel érg toevallig. Lees mijn blogbericht over Pamplona.
Na ons bezoek aan Pamplona gaan nog even voor een dagje (en nachtje) op camping Ezcaba, vlak bij Pamplona, staan. We willen namelijk wassen en ze hebben hier industriële wasmachines en drogers. Daar past lekker veel in en de was is vlot klaar.
Met de camper door Spanje – Baskenland
Museo Würth La Rioja
We volgen zo’n beetje de route uit de reisgids Met de camper door Spanje van San Sebastian tot Cádiz van mijn reisvriendin Tina Reinders. Zo is-ie ook bedoeld; je kunt er elke reis naar of vanuit het zuiden iets uitpikken. Vandaag staat Museo Würth Rioja op de planning. Erg de moeite waard! Op de parkeerplaats van het museum is genoeg voldoende ruimte voor onze camper.
Würth is een Duits concern dat zich richt op bevestigings- en montagematerialen. Wat wij niet wisten, is dat ze bij een aantal van hun internationale vestigingen museums voor moderne kunst hebben. Ook één in Den Bosch… Lees mijn blogbercht over mijn blogbericht over Museo Würth La Rioja.
Met de camper door Spanje – Elciego
Na het museumbezoek rijden we door naar Elciego, in de Rioja-wijnstreek. Daar gaan we op de gratis, officiële camperplaats staan. Die is mooi aangelegd en omringd door bodega’s. Wij gaan op zoek naar een terrasje of kroegje voor een drankje. Die zijn er genoeg, maar allemaal gesloten of zonder andere gasten. Ongezellig dus. Wij denken: camperplaats vol, terrasjes vol, maar niet dus. Dan maar wat drinken in de camper. We verkennen bij onze zoektocht wel gelijk het hele dorp. (Geen apart blogbericht.)
Bij Bodega Valdelana, naast de camperplaats kopen we een pot tafelzuur en een pot perziken (we hebben geen zin in een wijnproeverij, maar dat had daar natuurlijk ook gekund). In Elciego staat een hotel dat ontworpen is door de beroemde architect Frank Gehry (die van het Guggenheim in Bilbao): hotel Marqués de Riscal. Ik vraag de medewerker van Valdelana waar ik het hotel vanaf de straat kan bekijken. Tina schrijft namelijk in haar reisgids dat je niet het terrein op mag, als je er niet logeert, zelfs niet voor een kop koffie. De medewerker loopt de deur uit en wijst naar links: ‘daar’. Ik kijk een straatje in, en ja hoor, daar zie ik de typische Gehry-golven.
Met de camper door Spanje – Castilië en León
Laguardia
Vanaf Palencia willen we eerst naar het plaatsje Laguardia, 7 km verderop, bovenop een rots. En dan naar een wijnkelder in Ysios, daar net ten noorden van (tip van iemand op Polarsteps). Laguardia is één van de erkend mooiste dorpen van Spanje. En het gebouw van de wijnkelder is ontworpen door Santiago Calavatra, die ook de Stad van Kunsten en Wetenschap in Valencia ontwierp.
In Laguardia is net een wielerkoers bezig. We moeten eerst wachten tot alle wielrenners voorbij komen, wat natuurlijk geen probleem is. Maar de camperplaats die we op het oog hebben, is niet beschikbaar vanwege de wedstrijd. En alle andere parkeerplaatsen zijn vol en wegen zijn afgesloten, ook allemaal vanwege de koers.
Hierdoor missen we het oude centrum van Laguardia dus en het is nog een hele toer om het dorp weer uit te komen. We kunnen ook niet bij de wijnkelder komen, al zien we die in de verte wel liggen. Dus dan maar gelijk door naar onze eindbestemming van vandaag: Area de Autocaravanas Suances in Palencia. Eerst door het prachtige herfstlandschap van de Rioja, inclusief gekronkel door kleine plaatsjes waarvan er één op een hoge heuvel ligt, en daarna over de tolvrije snelweg, wat wel even prettig is.
Palencia
In Palencia staan we op een enorme camperplaats, die bijna vol is als wij arriveren. Hij hoort bij een benzinestation in Route-66-stijl (met supermarkt). Leuk! Je mag er gratis staan. Als we bezig zijn om een plaatsje te zoeken, wordt er driftig getoeterd. Ik denk nog even dat de toeteraar die ondertussen ook naar ons zwaait, duidelijk wil maken, dat hij weggaat en dat we zijn plaats dus kunnen krijgen. Maar nee, het zijn Michael en Monika, de Duitsers die we in Portugal hebben leren kennen, en die we een paar dagen geleden ook al in Pamplona tegenkwamen. Op deze hele grote camperplaats staan we, net als in Pamplona, vlák bij elkaar. We hadden elkaar net zo goed kunnen missen.
Als Monika en Michael ons vragen waar wij hierna heen gaan, blijken we naar dezelfde camping te gaan als zij: El Astral in Tordesillas. Zij omdat ze moeten wassen, wij omdat het een aanrader in het boek van Tina is. Het regent de hele middag, daarom hebben we geen zin om Palencia in te gaan. Dat doen we de volgende ochtend. Lees mijn blogbericht over Palencia en camperplaats Suances.
Met de camper door Spanje – Tordesillas
El Astral is inderdaad een prima camping. En het is maar een kwartier lopen naar Tordesillas. De eerste avond spreken we met Monika en Michael af in het campingrestaurant. Het eten schijnt daar zo goed te zijn, dat ook niet-campinggasten er graag komen. Het smaakt inderdaad heerlijk. Lees mijn blogbericht over Tordesillas en de kunstroute.
Met de camper door Spanje – Extremadura
Cáceres
Na een vlotte rit over de tolvrije snelweg gaan we op camping Cáceres staan. Met op elke plek een beschilderd privé-badkamertje. Ik heb net zo lief een gemeenschappelijk sanitairgebouw, maar dit is wel grappig voor een keer. En met de ACSI-kortingskaart betalen we ondanks dat privésanitair maar € 21,00. We staan hier niet voor de stad Cáceres; we weten al dat die prachtig is; lees mijn blogbericht. We gaan naar het Museo Vostell in Malpartide de Cáceres.
Museo Vostell Malpartida
Omdat het Museo Vostell Malpartida lastig zonder auto te bereiken is, rijden we er met de camper naartoe. Gelukkig kunnen we makkelijk parkeren bij het bezoekerscentrum van het natuurmonument Los Barruecos, waar het museum in staat. Lees mijn blogbericht.
Terug op de camping worden we begroet door de campingkat die ons blijkbaar geadopteerd heeft. Hij scharrelt steeds bij ons rond, laat zich graag aaien en loopt zelfs helemaal met me mee als ik over de camping loop. We blijven 4 nachten op camping Cáceres. Dan kunnen we de was doen en krijgen we bovenop de ACSI-korting een nacht gratis.
Met de camper door Spanje – Guadalupe
Op de ANWB-routekaart staat Guadalupe als heel bezienswaardig aangegeven. We maken een slinger naar het oosten om dat met eigen ogen te zien. Lees mijn blogbericht.
Met de camper door Spanje – Medellin
Onze volgende stop is Medellin. Dat heeft een mooie lange oude brug over de rivier de Guadiana (waar we met de camper overheen rijden), een Romeins theater, een kasteel en mooi plein. En een gratis camperplaats met voorzieningen vlak bij de brug met uitzicht op het kasteel! (Geen apart blogbericht.)
Ik bezoek de kasteelruïne. Een korte maar lastige klim naar boven. Naar beneden lopen is zelfs een beetje eng, want recente regen heeft een sleuf in het pad veroorzaakt en er liggen losse steentjes met risico op slippen. In de ruïne ga ik poortje door, trappetje op en trappetje af naar allemaal kamers in grote torens. In elke kamer vertellen ze wat over de geschiedenis, met video’s en informatiepanelen. Romeinen, Visigoten, Moren, Christenen, versterkingen, nog betere versterkingen, het bekende riedeltje (blijft interessant, hoor!). Vanaf één van de terrassen boven op de torens kan ik de wijde omgeving zien.
Los Santos de Maimona en Zafra
De volgende stop op onze trip met de camper door Spanje is. We rijden eerst naar Los Santos de Maimona. Daar parkeren we op de camperplaats van het dorp en lopen in nog geen 10 minuten naar een huis in de stijl van Gaudi.
In Zafra gaan we ook op de camperplaats staan. We lunchen in de camper en zijn vervolgens net op tijd (het scheelt 3 minuten) om in het toeristenbureau een plattegrond met bezienswaardigheden te halen. Het stadje is echt een bezoek waard. Omdat we op de camperplaats in Zafra aan een hele drukke straat staan, rijden we terug naar de camperplaats van Los Santos de Maimona, en overnachten daar. Lees mijn blogbericht over Zafra en Gaudi in de Extremadura.
Jerez de los Caballeros
Tina Reinders is in haar reisgids enthousiast over Jerez de los Caballeros. Het is inderdaad een prachtig stadje. We staan daar op de gemeentelijke camperplaats naast de stierenvechtersarena. Gratis inclusief campervoorzieningen en elektriciteit . We rijden ernaartoe over binnendoorwegen door een prachtig landschap. Voor mij genieten, ook van de plaatsjes waar we langs en doorheen rijden. Maar voor Wim minder, want het stormt, dus hij moet zich extra concentreren om het roer recht te houden. Door de harde wind is er een boom geknakt en op de weg terechtgekomen. Gelukkig geen schade of gewonden en de boel wordt heel vlot opgeruimd.
Onderweg hebben we een enkel spatje regen en als we Jerez de los Caballeros aan het begin van de middag in lopen, begint het te hozen en te onweren. We duiken nét voor een stortbui een bar-restaurant in en lunchen daar. Daarna lopen we droog naar een restaurant in een kapel, La Ermita waar we een lekker kopje koffie drinken. Voor de zekerheid lopen we daarna rechtstreeks terug naar de camper. Maar goed ook, want we zijn nog niet binnen of het hoost weer. We hebben rond 12:00 uur het laatste plaatsje op de camperplaats. In de loop van de middag komen er nog aardig wat campers vergeefs het terreintje op en weer af rijden. (Geen apart blogbericht.)
Met de camper door Spanje – Andalusië
Beas en camperpark El Alamo
We twijfelen tussen de Alentejo (Portugal) en in Spanje blijven en verder naar het zuiden rijden. Kijkend naar de weersverwachting wordt het het laatste. We gaan op camperpark El Alamo in Beas staan, een kleine 30 km van de kust. Vanaf de vorige camperplaats rijden we er helemaal over de N534 naartoe, door een prachtig berglandschap. Wel jammer dat het wegdek heel slecht is. 2 uur lang rammelt alles in de camper, inclusief wij zelf.
We kiezen deze camperplaats, vanwege de enthousiaste reviews op Campercontact. Die zijn terecht: mooi sanitair, een grote slechtweerruimte, wandel- en fietsmogelijkheden, het dorp Beas met winkels en horeca dicht bij.
Wim fietst in 10 minuten over de doorgaande weg om in Beas boodschappen te doen in één van de kleine supermarktjes. Lopend zijn we er in een half uurtje over een onverharde weg. We maken ook een paar mooie wandelingen vanaf het camperpark.
Wim zit op een dag met een spannend boek in de zon (terwijl ik binnen aan dit reisblog werk), maar er komt niet veel van lezen. Tot ons grote vermaak kletst ons 5-jarige Spaanse buurmeisje namelijk de hele dag tegen hem aan. Ze begrijpt niet dat Wim haar niet verstaat. Haar vader probeert dat telkens uit te leggen, en op een gegeven moment snapt ze het. Soort van. De rest van de dag roept ze telkens ‘good morning’ als ze komt en ‘bye, bye’ als ze even weggaat. En tussendoor houdt ze gewoon hele verhalen in het Spaans. Lees mijn blogbericht over Beas.
Met de camper door Spanje – Chipiona
Van verschillende kanten hoor en lees ik positieve berichten over Chipiona aan de Costa de Luz in Andalusië. Dat maakt ons nieuwsgierig. We gaan er op camperpark La Laguna staan en verkennen de stad en de omgeving. Daar is van alles te zien en te doen. We zijn blij verrast! Lees mijn blogbericht.
El Puerto de Santa María
Na 2 weken rijden we weer door: naar El Puerto de Santa Maria. Met de camper. Had ook op de fiets gekund, want het is maar 2 keer zo ver als Rota, waar we de dag ervoor naartoe gefietst zijn. Maar ja, we wilden toch graag ons bed en zo mee. We gaan op camping Las Dunas staan, waar we al 2 x eerder waren. Een fijn terrein aan het strand en een boulevard. En een goede uitvalsbasis voor de stad Cádiz, maar de stad El Puerto de Santa Maria is zelf ook de moeite waard weten we van de vorige keer.
We rijden er helemaal doorheen om op de camping te komen. Foutje van het navigatiesysteem, dat ons naar een totaal verkeerde bestemming leid. Over de smalle boulevard, wat niet echt de bedoeling is met de camper. Maar rustig rijdend komen we gelukkig 20 minuten later toch op de camping terecht. (De hele afstand vanaf Chipiona is eigenlijk maar een half uurtje rijden.) Lees mijn bijgewerkte blogbericht over El Puerto de Santa María.
De burgemeester van El Puerto de Santa Maríazet op een feestelijk, officieel moment de kerstverlichting aan. Onder luid gejuich door het hele centrum. Het is echt een feest, compleet met optocht met muziek en dans, en grote kerstfiguren.
Met de camper door Spanje – Cádiz
Vanaf El Puerto de Santa María gaan we een dagje met de veerboot naar Cádiz. Geen belangrijke bezienswaardigheden, want die hebben we bij vorige bezoeken al bekeken. Denken we. Maar als 2 Amerikaanse toeristen ons wijzen op het Romeinse theater (wij denkendat het een gewoon modern theatertje was), vinden we dat toch wel interessant. En als we even later toevallig langs nog meer opgravingen lopen, gaa we die toch ook maar bekijken. Verder veel parkjes, pleintjes, mooie panden en natuurlijk gezellige terrasjes. Lees mijn bijgewerkte blogartikel over Cádiz
De man op de foto hier onder, met de zwarte mantel met emblemen, kom ik tegen op de markt. Hij vraagt of ik een foto van hem wil maken en als ik daarna vragend naar zijn kostuum wijs, legt hij uit dat hij professor is aan een faculteit van de universiteit van Cádiz. Zijn faculteit bestaat 10 jaar. Morgen is er een maaltijd om dat te vieren met collega’s van universiteiten van veel andere Andalusische steden. Doordat hij rustig en duidelijk spreekt, kunnen wij zijn uitleg in het Spaans vrij goed volgen.
Veel van die collega’s in dezelfde bijzondere kostuums hebben we al gezien, en we waren al heel nieuwsgierig. Blij dat deze professor het graag aan ons uitlegt!
El Soto
Vanaf camping Las Dunas de stad uitrijden, was al net zo’n avontuur als een paar dagen geleden de camping bereiken. Nu vanwege een hardloopwedstrijd. We moesten op verschillende plekken wachten tot ze allemaal gepasseerd waren. Het kostte ons ruim een uur extra op een rit van 50 minuten ;-). Voor ons geen enkel probleem, maar aan het fanatiek getoeter te horen, gold dat niet voor iedereen :-).
Onze volgende bestemming is El Soto bij Vejer de la Frontera. Daar staan we op 1 van de 2 camperplekken op de parkeerplaats van een sfeervol kleinschalig vakantiehuiscomplex: Soul Casas. Het stroomt van de regen als we arriveren, maar als het droog wordt, verkennen we het terrein aan de hand van de uitlegvideo’s die de eigenaren ons gestuurd hebben. Zij zijn zelf nl niet aanwezig. Lees mijn blogbericht over Soul Casa en het museum Fundación NMAC.
Barbate
Vlak bij El Soto ligt het kuststadje Barbate. Dat is beroemd om zijn tonijn die er zo naturel mogelijk geserveerd wordt. We zijn dol op verse tonijn (proefden het o.a. al eens in Zahara de los Atunes, 10 km verderop), daarom rijden we naar Barbate. Weer eens met een onnavolgbare omweg, omdat we niet door dorpjes willen rijden en omdat we een afslag missen. Alsnog is het een kort ritje. We gaan op de camperplaats in de plezierjachthaven van Barbate staan. Direct na aankomst fietsen we richting het centrum voor een heerlijke lunch met tonijn.
Zahora
Na 2 dagen Barbate rijden we 12 km terug naar het westen, naar Zahora. Daar gaan we 4 nachten op camping Pinar san José staan. Als wij er zijn, kamperen er veel Spaanse gezinnen. Zij hebben een lang weekend vanwege de religieuze feestdag de onbevlekte ontvangenis van Maria op 8 december. Rondfietsende kleuters, sportende kinderen, gezelllig borrelende volwassenen. Het geeft een levendige sfeer. Leuk ter afwissseling!
Lees mijn blogbericht over Barbate en Zahora.
Umbrete
We zijn even klaar met rondtrekken en daarom eindigt hier onze trip met de camper door Spanje. We gaan onderweg naar Moncarapacho in Portugal. Daar staan we sinds 2019 regelmatig een tijd, meestal in de winter. We lunchen op de camperplaats van Umbrete, net ten westen van Sevilla en besluiten hier te overnachten. Het is er rustig en groen, en je staat gratis.
Wim haalt zijn fiets uit de garage om boodschappen te doen (winkels zijn vlak bij) en ik start met ons project ‘nieuwe badkamer’. Eerder kochten we onze huidige camper vanaf foto’s, dat doen we nu met een nieuwe badkamer. Voor in ons huis in Nederland dus (we hebben er al één uitgekozen). Dat hadden we eigenlijk over een paar jaar willen doen (en gelukkig al geld voor gereserveerd), maar onze kamerhuurder meldde dat we lekkage hebben en iemand die vaker bouwklussen voor ons doet, adviseert om de halve badkamer te renoveren. Dan maar helemaal, hebben we besloten. En zo snel mogelijk en zonder ervoor naar huis te gaan.
Moncarapacho
Door de stromende regen, en daardoor met slecht zicht, rijden we Portugal in, waar het gelukkig droog is. Eerst naar de Hollandse winkel in Boliqueime voor wat Nederlandse etenswaren die we missen (borrenootjes en ontbijtkoek en zo). Onderweg realiseren we ons dat Boliqueime veel verder weg ligt dan wij in ons hoofd hebben. Daarna rijden we naar onze ‘vaste’ stek in Moncarapacho, in de oostelijke Algarve. We weten nog niet hoe lang we hier blijven; iets tussen een paar weken en een paar maanden.
Lees het blogartikel over Moncarapacho dat ik eerder schreef.
