Van 19 mei tot 22 juli’26 rijden wij een rondje met de camper door Griekenland. Lees mijn reisverslag.
Inhoudsopgave
Camperstop Zampetas onder Thessaloniki
Onze eerste stop in Griekenland is Zampetas Camper Stop & Caravan Service Thessaloniki. Een grote campingspullenwinkel, camper- en caravanservice, en handel in nieuwe en tweedehands campers en caravans. Een deel van de parkeerplaats van het bedrijf is bedoeld als camperplaats. Als wij arriveren, is dat deel vol, maar we mogen gewoon een ander parkeerplekje zoeken. Er is in de winkel een wc, en voor en na sluitingstijd kun je de (hurk)wc en wastafel in een apart hokje gebruiken.
We gaan hier staan, omdat de deur van het leefdeel van de camper niet meer van buiten opengaat. Er is een veertje gebroken. We kunnen dat evt. bestellen en bij Zampetas laten bezorgen, maar Wim kiest ervoor om het provisorisch te repareren. Dat lukt na veel pogingen op de volgende camping.
Met de camper door Griekenland – Camping Ouzouni Beach
We blijven 1 nacht op Camper Stop Zampetas en rijden dan naar Camping Ouzouni Beach in de streek Chalkidiki, waar ik alvast heb gereserveerd. We krijgen een mooie, grote plek. Grappig is, dat als je aan komt rijden, camping Ouzouni Beach staat aangegeven en letterlijk ‘Other camping’. Die andere camping – Oèlia Camping & Bungalows – grenst aan de onze en daar hebben ze een restaurant, waar wij ’s avonds een keer gyros met pitabrood eten. Met uitzicht op zee! Voor het restaurant zijn ligbedden; die mag je ook als gast van Camping Ouzouni Beach gebruiken, Wel even aanmelden.
Onze camping heeft alleen toerplekken, in verschillende groottes. Hij is zo te zien heel populair, want in de week dat wij er staan, wordt het steeds voller. Er is een campingwinkeltje waar we je ook koffie to go kan krijgen. En natuurlijk vers brood. Het sanitair is goed in orde en wordt de hele dag door schoongehouden.
Klusjesman of eigenaar
Een praatje, een zwaai. Wij hebben leuk contact met de klusjesman van de camping. Nou ja, klusjesman? Hij loopt voortdurend te klussen en is gekleed in een overall. Toch vermoeden wij dat hij wel eens de eigenaar van de camping kan zijn. Ik vraag het hem op een gegeven moment maar gewoon, en het klopt. Ik vraag hem ook of hij Ouzouni (naam van de camping) heet – wat inderdaad zo is – en hoe het dan zit met het restaurant van de buurcamping, dat volgens het menu ook van een Ouzouni is. Die Ouzouni is zijn broer.
‘Onze’ Ouzouni heeft 50 jaar geleden de camping opgebouwd. Zijn broer was mede-eigenaar. Alles ging goed tot de broer trouwde. De vrouw zette alles naar haar hand, op een manier die ‘onze’ Ouzouni absoluut niet beviel. Die gaf toen alle gebouwen en het restaurant aan zijn broer en schoonzus, en bouwde een muur dwars over de oorspronkelijke camping. ‘Net als de Berlijnse muur’. De broers leven nog steeds in onmin.
We blijven een week op Ouzouni Beach. Bij het uitchecken bij Ouzouni Beach Camping hebben we nog een verrassing: 7 nachten = 6 betalen.Lees meer in mijn blogbericht over deze camping.
Mitari Camping & Villa op Kassadra
Chalkidiki bestaat uit 3 vingers. Ouzouni Beach Camping ligt op de meest westelijke, Kassandra, en de tweede stop op onze trip met de camper door Griekenland is op de middelste vinger: Sithonia: Mitari Camping & Villas. We stonden een paar jaar geleden op de meest oostelijke vinger, Athos. Bij Ouranoupoli (lees mijn blogbericht).
Onderweg over de camping naar onze plek rijden we langs vaste plekken met onbewoonde caravans, en lege toerplekken op verdord gras. Dat geeft een wat sombere eerste indruk van de camping. Maar aangekomen op onze plek zijn we helemaal blij. Uitzicht op zee en een práchtige baai. En eenmaal gesetteld zien we dat de rest van de camping ook prima is. We zijn er rond het Pinksterweekend en er komen steeds meer mensen hun vaste plek inrichten. Het ziet er heel netjes en gezellig uit. Lees mijn blogbericht over camping Mitari.
Met de camper door Griekenland – Camping Melissi
Kort maar prachtig is de rit over de middelste vinger van Sithonia naar onze volgende bestemming: camping Melissi in Elya Plataria. Gekozen vanwege de positieve beoordelingen en de ACSI-korting; we betalen € 25 per nacht inclusief elekriciteit. De camping heeft geen strak afgebakende plaatsen; ze worden van ekaar afgescheiden door bomen.We staan lekker in de schaduw op een ruime plek.
Rit over Sithonia naar camping Melissi
Met de camper door Griekenland – Camping Melissi
Camping Melissi in Sykia aan de oostkust van Sithonia (Chalkidiki) is een wat rommelig kampeerterrein zonder duidelijk afgebakende plekken. Wij houden daarvan! De directe omgeving is wat saai, maar ik ontdek even verderop genoeg moois. Lees mijn blogbericht over camping Melissi.
MATZORE Street
Na een week op camping Melissi gaan we weer onderweg. Verder op de rondweg over de Chalkidiki-middelvinger Sithonia. Weer met prachtig uitzicht op de bergen en de zee. Aan het begin van de middag arriveren we op de camperplaats achter restaurant ΜΑΤΖΟRΕ Street, een half uur onder Thessaloniki. Het restaurant is een groot, overdekt terras bij een foodtruck, waar ze eenvoudige maaltijden serveren.
Camperplaats bij MATZORE Street
De camperplaats bestaat uit smalle stroken met grijze en witte kiezeltjes: op de grijze kiezeltjes parkeer je en op de witte kiezeltjes kun je je stoelen neerzetten en je luifel uitdraaien. Het sanitair zit in containers. Dat oogt primitief, maar het is modern en schoon. Alle campervoorzieningen zijn aanwezig. Bekijk de camperplaats op campercontact (in het Grieks Matzope).
Ezel en pony
Heel bijzonder zijn de ezel en de pony die los over het terrein lopen. Heel leuk, maar ook lastig. Als je de pony chagrijnig maakt, kan hij bijten, horen we van onze buren. En de ezel is nogal opdringerig. Hij komt voortdurend knuffelen, probeert steeds de camper in te stappen en weet precies hoe hij ons afvalzakje open krijgt. Grappig is dat hij wel luistert als wij hem vermanen. Even… Hij komt telkens terug, dus we houden voor de zekerheid de deur (waar het afvalzakje aan hangt) dicht.
Wonen in een camper
Onze buren zijn een gezin met 3 opgroeiende jongens. Ze komen uit Argentinië, hebben 4 jaar in een dorpje bij Sevilla gewoond en wonen sinds 2 jaar in een 8-meterlange camper. Best krap dus. De kinderen volgen Argentijnse scholing op afstand en de vader werkt online voor een Spaans bedrijf. Ze hebben hun huis in Spanje verkocht, hun spullen opgeslagen, en ze trekken nu heel Europa door, op zoek naar een fijne plek om een nieuw huis te kopen (en zoveel mogelijk te genieten). Maar de huidige toestand in de wereld maakt dat ze geen beslissing durven te nemen over waar ze zich willen vestigen. Dan is ons ‘wonen in de camper’ (alweer bijna 7 jaar) een stuk relaxter, met z’n tweetjes en met een huis achter de hand.
Camping Sylvia in Plaka Litochoro
De volgende bestemming van onze trip met de camper door Griekenland is camping Sylvia. Vanwege de enthousiaste beoordelingen en – alweer – de ACSI-korting. Ik heb eergisteren alvast gereserveerd (zonder einddatum, wat geen probleem is). We rijden ernaartoe via Thessaloniki. We verwachten een drukke snelweg onder de stad door, maar het is erger: een drukke ‘gewone’ weg met 3 smalle rijbanen dwars door de stad. Met brommers en motoren die overal tussendoor schieten en dubbelgeparkeerde auto’s. En dat een half uur lang. Wim blijft koel en de camper blijft heel. Maar we hadden beter de langere noordelijke rondweg kunnen nemen.
De camping is een echte aanrader. Lees mijn blogbericht.
Met de camper door Griekenland – Meteora
In 2009 waren we al eens in Meteora en lang daarvoor – in 1984 – was Wim er al eens met zijn broer. Maar we willen er allebei nog wel eens naartoe. Er zijn meerdere campings; wij kiezen Vrachos. Vanaf de vorige camping is het maar een paar uur rijden. Onderweg hebben we wat regen. En op de camping kunnen we de camper net installeren en buiten lunchen als het weer begint te regenen. Tot het eind van de midddag. Het onweert ook nog even… met onverwacht zó’n harde klap, dat de buurvrouw en ik van schrik bijna uit onze stoelen vallen. Slecht weer is hier heel normaal, lees ik op internet. Gelukkig is het de dagen erna heerlijk weer.
Kastraki
Camping Vrachos ligt in Kastraki. Een slaperig dorpje, dat ingeklemd is tussen de hoge rotsen. Heel bijzonder. Aan het eind van het dorp heb je uitzicht op 2 kloosters (misschien van hetzelfde complex?). Eén tegen de wand aangeklampt én één bovenop de rots.
In Kastraki bezoeken we het Museum of Geological Formations of Meteora. De toegang is gratis. Ze leggen er met een video, afbeeldingen en tekst uit hoe die vreemde rotsen ontstaan zijn. Er is ook een afdeling kristallen, mineralen en fossielen uit verschillende streken van Griekenland.
Op de fiets langs de kloosters
We maken een mooie fietstocht langs de kloosters van Meteora. Onze eerste stop is het klooster van de heilige Stefanos. We hebben bedacht dat we daar naar binnen gaan, omdat je er geen trappen hoeft te klimmen (vooral afdalen vinden we beiden lastig). Wat we niet bedacht hebben, is dat we daarvoor vanuit Kalampaka een hele lange, hele zware klim met de fiets moeten maken. Beloning is wel een lange, relaxte afdaling. Maar het is makkelijker om via Kastraki naar de kloosters toe te fietsen.
Bij het klooster braken enorme touringcars enorme groepen toeristen uit. Zo’n groep is een soort levend organisme dat nietsontziend overal doorheen walst. Met prikkende ellebogen als het nodig is. Alles om maar bij de groep te blijven. Behalve als ze selfies willen maken, en dat willen ze voortdurend, Dan is het ineens niet meer erg om los te raken van de rest van het organisme. Gelukkig hebben we op onze reizen al heel veel kloosters van binnen gezien, want nadat we een tijdje met de masssa meeschuivelen, willen we zo snel mogelijk naar buiten. We besluiten ook direct dat we niet meer kloosters hoeven te bezoeken. Verder is de rit op de fiets langs de rotsen met kloosters er tegenaan of er bovenop geweldig!
Shoppen in Kastraki
We eindigen in Kastraki, waar we onszelf in een taverne op ijs trakteren. En we gaan ook nog even shoppen in 2 minimarktjes annex souvenirshops. Die liggen zó precies tegenover elkaar dat we het voor ons gevoel niet kunnen maken om er maar bij één naar binnen te gaan. We besteden zelfs – toevallig – hetzelfde bedrag. De eigenaren van beide winkels lopen met ons mee door de zaak om ons op een vriendelijke, niet-opdringerige manier te verleiden hun waar te kopen. Met succes.
Vooral de eigenares van de 2e winkel heeft een gezellige babbel. Als ze hoort dat Wim al zo’n 45 jaar geleden voor het eerst in Meteora was, vertelt ze dat haar moeder de winkel toen beheerde.’Zij praatte goed Engels, want ze heeft in Australië gewoond’. ‘Wat toevallig, mijn broer woont in Australié’, antwoordt Wim. ‘Mijn broer ook!’ Tja, dan kan het niet meer stuk natuurlijk. We krijgen een stevige handdruk en worden enthousiast uitgezwaaid.
Ik schreef een blogbericht over het ontstaan van de rotspilaren en de kloosters van Meteora.
Met de camper door Griekenland – Camping Venezuela
Zoef, over de tolweg terug naar de kust. Daar gaan we op strandcamping Venezuela in Molos staan. Ik zeg altijd dat wij van rommelige kampeerterreinen houden, maar we kunnen deze nette camping met door bloeiende struiken afgescheiden ruime plekken en gras-ondergrond ook wel waarderen. Jammer genoeg is de omgeving niet erg aantrekkelijk, daarom blijven we maar 2 nachten.
Met de camper door Griekenland – Delfi
Van de kust rijden we het binnenland weer in. Naar Delfi. Niet voor de beroemde opgravingen deze keer, maar voor het gezellige stadje en het uitzicht vanaf camping Delphi. De rit ernaartoe is al schitterend. Behalve het laatste stukje. Ons navigatiesysteem denkt altijd dat we de kortste weg willen, dus het stuurt ons dwars door het plaatsje Chrisso (waar we vanaf onze campingplek op uitkijken). Over een supersmal weggetje met geparkeerde auto’s. Helaas tikken we de spiegel van een auto aan. Ik denk dat die eraf vliegt. We parkeren een eindje verderop en lopen, schadeformulier mee, terug naar de auto. Daar blijkt de spiegel alleen naar achteren geklapt.
Met de camper door Griekenland – schade
Helaas ziet Wim op de camping pas dat wij zelf wel schade hebben: klepje van de buitenaansluiting van het gas is er afgetikt. Gelukkig bij te bestellen. En de gaskraan is beveiligd en kan dus niet zomaar open gedraaid worden. Vanaf onze plek op de camping zie ik de rondweg om Chrisso…
Ons uitzicht over Chrisso
Naar het dorpje Delfi
De opgraving en het bijbehorende museum van Delphi bezochten wij in 2008 al eens en Wim was er al wel 10 keer of waarschijnlijk nog wel vaker. Hij ging nl. jaren met de Griekenlandreis van het gymnasium mee, waar hij natuurkundedocent was.
Maar we vinden het wel leuk om nog eens naar het dorpje terug te gaan. Het shuttlebusje van de camping zet ons bij het museum af en daarvandaan wandelen we naar en door het centrum. Dat is een gezellige aaneenschakeling van tavernes, koffietentjes, hotels en souvenirwinkeltjes. We ontdekken ook nog een kapsalon en gaan allebei voor een knipbeurt.
Camperstop Fanaria in Ancient Corinth
Van camping Delphi rijden we naar de Peloponnesos. Eerst een prachtig stuk door de bergen over 2-baanswegen en daarna nog een saai stuk over de tolweg. Halverwege de middag arriveren we op Camperstop Fanaria bij Korinthe. Een camperplaats bij een taverne en een permanent gesloten tankstation. Met sanitair (superschoon) en wasmachines. En een heerlijk koel terras, waar we een tijd met een ander Nederlands stel kletsen. Voor, achter, opzij van de taverne… overal genoeg ruimte om de camper neer te zetten. Wij kiezen een plek met schaduw van een boom.
Op de fiets naar Ancient Corinth
We waren van plan om 1 nacht te blijven, maar plakken er een nachtje aan vast om te wassen. Nu we er toch zijn, fietsen we naar het centrum van Ancient Corinth. Niet de opgravingssite, maar het dorpje met die naam, dat er tegenaan ligt. We doen wat boodschappen en slenteren langs de tavernes en souvenirwinkels. En door de hekken maak ik foto’s van de opgravingssite. We gaan niet naar binnen, want we herinneren het ons nog wel. Ik van onze campertrip in 2008 en Wim bovendien van de vele keren dat hij er met school was.
Camping Zaritsi bij Tyros
We weten (zoals gewoonlijk natuurlijk) niet wat we kunnen verwachten van de volgende rit, Maar de hele route gaat ontspannen over een 2-baansweg. En het laatste stuk, langs de kust, is prachtig! Door de bergen (met de nodige haarspeldbochten) met uitzicht op zee. Echt een verrassing!
We gaan op camping Zaritsi aan de oostkust van het vasetland van Griekenland staan. De beheerder loopt helemaal met ons over de camping om ons de beste plekken te laten zien. Er zijn heel mooie plekken met schaduw aan het strand, maar die zijn jammer genoeg bezet. We staan nu een klein stukje van het strand vandaan in de schaduw. Met het geluid van de golven (en de cicades) en een klein briesje uit zee.
Op de camping zijn veel jaarplaatsen met onbewoonde caravans, wat niet erg sfeerverhogend is. Maar wel positief is dat we 2 plekken mogen bezetten, één voor de camper en één voor de stoelen. Ook fijn: het sanitair is supernieuw en heel luxe.
Op de fiets naar Tyros
De dichtstbijzijnde wat grotere plaats bij camping Zaritsi is Tyros. Dat bestaat uit het traditionele bergdorpje Ano Tyros (Boven-Tyros) en het modernere badplaatsje Kato Tyros (Lager Tyros). We fietsen naar Kato Tyros (dat op de kaart gewoon Tyros heet). 4,5 km stijgen en dalen. We parkeren onze fietsen bij een tankstation aan de doorgaande weg en dalen via een steil weggetje naar het strand af. We drinken wat op het strand, doen een paar boodschappen, en lopen dan puffend en steunend door de hete zon terug naar de fiets, met zicht op Ano Tyros. Fietsen naar en van Tyros is op onze e-bikes prima te doen, maar met de vrachtwagen die ons allebei afsnijdt (hij remt niet af voor tegenliggers), zijn we niet zo blij. Gelukkig loopt het goed af.
Met de camper door Griekenland over prachtige kustweg
De kustweg die we een paar dagen geleden naar camping Zaritsi namen, ‘moeten’ we nu helemaal terugnemen om bij onze volgende bestemming te komen. Geen straf! En ik zit nu aan de goede kant om foto’s te maken.
Met de camper door Griekenland – Camping Gythio Bay
We staan 6 nachten op camping Gythio Bay. We waren hier 4 jaar geleden ook en dat beviel heel goed. En het is een geschikte tussenstop voor Monemvasia dat we willen bekijken. Ook een overweging: de ACSI-korting geldt hier nog tot eind juni, en dat is het inmiddels. Lees mijn blogbericht uit 2022.
Met huurauto naar Monemvasia
Gemak dient de mens, denken wij. Daarom huren we een auto om Monemvasia te bekijken. We worden bij de receptie van de camping opgepikt en aan het eind van de middag ook weer afgezet. Ideaal dus. Maar de auto rijdt niet fijn en Wim vind hem ook niet fijn zitten, dus hij heeft al snel spijt dat we niet met onze eigen camper gegaan zijn. De weg is breed genoeg, de dorpjes vol dubbelgeparkeerde auto’s waren we wel doorgekomen. Parkeren was ook geen probleem geweest, maar dat zal vanaf half juli waarschijnlijk anders zijn. Gelukkig zijn de huurauto en Wim op de terugweg wat beter op elkaar ingespeeld. We wandelen vanaf de parkeerplaats in een kwartier naar het oude stadje Monemvasia. Het is maar 29 graden en er waait een koel windje uit zee, dus dat wandelingetje is prima te doen. Al met al een leuk dagje uit en ik kan eindelijk Monemvasia van mijn lijstje afvinken. Lees mijn blogbericht over Monemvasia.
Met de camper door Griekenland – Camping Navarino Beach bij Pylos
Na een leuke tijd op Camping Gythio Bay trekken we verder. Naar Camping Navarino Beach bij Pylos. We rijden er over tol- en 2-baanswegen ontspannen naartoe. Het eerste stuk met zicht op de ruige bergen van de streek de Mani. En de rest van de rit, door de iets minder ruige en minder hoge bergen, is ook prachtig.
Aangekomen bij de camping kunnen we de ingang niet vinden. De campingbeheerder ziet ons 2 x langsrijden, maaar de 3e keer is het raak. Terwijl we op de gok het terrein oprijden, zie ik een bord met heel vaag de naam van de camping. Onze plek is prima. Ruim, met schaduw van een boom en – tussen een paar campers door – zicht op zee. En vanuit zee komt een klein koel briesje (het is rond de 30 graden). Nadeel van Camping Navarino Beach is het (voelbaar!) langsdenderende verkeer, misschien was Camping Erodius een betere keuze geweest.
Op de fiets naar Gialova en verder
We maken een fietstochtje vanaf de camping. Eerst naar het naburige plaatsje Gialova, 500 meter verderop. Dat bestaat helemaal uit restaurants, café’s, hotels en boetiekjes. Heel leuk, maar er zijn bijna geen andere mensen, dus niet erg gezellig. Misschien dat het pas over een paar weken gaat leven. Het hoogseizoen begint pas half juli, namelijk.
We fietsen nog even door en slaan af bij het bord naar camping Erodios. Dat ligt aan een smal weggetje, 700 meter van de doorgaande weg. Voorbij de camping blijven we het weggetje volgen richting een groot strand en een lagune. Via de lagune kun je over een onverhard pad naar het Voidokilia-strand fietsen (wij doen dat zelf niet). Dat is een beroemd hoefijzervormig strand. Je kunt het ook bereiken vanuit Petrochori. Meer over het strand vind je op griekenland.net en grieksegids.nl.
Eigenlijk willen we (op een andere dag) nog naar Pylos fietsen. Het is niet ver, maar over de drukke verkeersweg waar ook onze camping aan ligt. En Wim herinnert zich de gevaarlijke haarspeldbochten in de route. Hij is nl. al heel vaak in Pylos geweest, met de Griekenlandreizen van school, waar hij als docentbegeleider mee ging. We zijn er samen ook al eens geweest, dus we besluiten Pylos nu over te slaan
Camping Tholo en camping Thelia in Zacharo
We rijden een stukje naar het noorden. Met links de zee, waar we zo nu en dan een glimp van zien en rechts olijfboomgaarden. We gaan op camping Tholo staan, dat in een tuinbouwgebied ligt en vlak bij een strand.
Er staan hier vooral koepeltentjes onder lage bomen. En er is een beperkt aantal plekken die lang, en vooral hoog genoeg zijn voor campers en caravans. Ik heb een dag eerder alvast telefonisch gecheckt of ze plaats voor ons hebben. Blijkt achteraf niet nodig , want grenzend aan camping Tholo is camping Thelia. Sinds een paar weken open met allemaal plekken die groot genoeg zijn voor campers. En nog bijna helemaal leeg. Lees mijn blogbericht over camping Tholo en camping Thelia.
Met de camper door Griekenland – camping Melissa
Na 2 nachten hebben we het wel gezien op camping Tholo. Vooral vanwege de extreem luide cicades en de bladluizen op de boomblaadjes, die na een flinke regenbui op onze stoelen en de camper plakken. We rijden naar camping Melissa waar we een plaatsje direct aan zee vinden. Het lukte onderweg niet om eten in te slaan. maar gelukkig is er een redelijk goedgesorteerde minimarkt en een restaurant op de camping. En Wim fietst de dag na aankomst naar de dichtstbijzijnde winkel. Die blijkt hoog op een berg te zijn, in Kastro. Ondanks standje turbo een stevige workout. Zeker omdat de eerste helling die hij beklimt, bij een niet-befietsbaar pad uitkomt. Maar missie geslaagd; we hebben eten voor een paar dagen.
Melissa is een mooie camping, met kleine en grote plekken, met en zonder schaduw. Prettig zijn de brede wegen en paden op het terrein, waardoor je makkelijk je plek in en uit kunt draaien.
Foto-impressie camping Melissa
Restaurant Ionio Blue
Op onze campertrip door Griekenland in 2022 stonden we een nacht op de camperplaats (eigenlijk gewoon de onverharde parkeerplaats) van restaurant Ionio Blue. En dat vonden we zo’n leuke plek dat we er nu weer staan. Lees mijn bijgewerkte blogbericht.
Nostos Beach Bar
Volgende stop: Nostos Beach Bar, waar je voor € 10 per nacht mag staan. Voor € 6 extra heb je stroom. Het is als wij er zijn – een zondag in juli – superdruk, dus de parkeerplaats is supervol. Maar wij staan op een bijna-leeg grasveld helemaal achteraan. Het lijkt alsof de gewone auto’s hier niet durven parkeren. Prima… Lees mijn blogbericht.
We willen eigenlijk een nachtje op camping Kato Alyssos staan, voor we naar Nostos Beach Bar gaan, maar die blijkt vol. Jammer genoeg heb ik niet, zoals gewoonlijk, vantevoren gebeld, dat had een ritje over een smal weggetje gescheeld.
Met de camper door Griekenland – Camping Kariotes
Na een nachtje bij Nostos Beach Bar rijden we naar het eiland Lefkada. Bereikbaar via een stilliggende veerboot (tussen 2 kades ingeklemd) en een lange dam. De dam eindigt in het centrum van Lefkada-stad, waar Wim heel voorzichtg langs alle dubbelgeparkeerde auto’s manoeuvreert.
We gaan op camping Kariotes staan, een paar kilometer ten zuiden van de stad. Ik raak aan de praat met de eigenaar, een wat oudere man. Hij vraagt waar wij wonen. Amersfoort kent hij wel. Hij was ooit met zijn vrouw 2 weken op vakantie in Nederland, op uitnodiging van Nederlandse vaste gasten van de camping. Ze bezochten vanuit Lexmond Rotterdam, Den Haag, Amsterdam en Utrecht. En Amersfoort. Nou ja… ze zijn het station niet uitgekomen. Ze wilden vanuit Amsterdam de trein naar Utrecht nemen, maar stapten per ongeluk in de trein naar Berlijn. Gelukkig kun je dan altijd nog in Amersfoort uitstappen en de trein naar Utrecht nemen…
De camping is al 48 jaar oud. Dat is te merken: het terrein heeft karakter! Lees mijn blogbericht.
Met de camper door Griekenland – Plataria
Nadat we met succes Lefkada-stad uitgewurmd zijn, rijden we over een 2-baansweg met de zee aan de ene en een bergketen aan de andere kant. Aan het begin van de middag arriveren we op Joulie’s Camper Garden Stop. Een camperplaats aan zee (wel met een weggetje ertussen) in het bad-/vissersplaatsje Plataria bij Igoumenitsa. Een camperplaats met alle voorzieningen en superaardige jonge eigenaren, Joulie en Vangelis. Wij blijven er 3 nachten. We hebben een plekje onder een boom; lekker in de schaduw.
Ik wacht tot 17:00 u om het plaatsje te verkennen, maar er is heel weinig schaduw en daardoor is het eigenlijk nog veel te warm voor een wandeling. Wim pakt het slimmer aan: hij gaat op de fiets het dorp in om in een paar koele supermarktjes boodschappen te doen. Plataria bestaat, naast o.a. die paar supermarktjes, bijna helemaal uit terrasjes. Omdat we Griekenland binnen een paar dagen gaan verlaten, gaan we nog een laatste keer moussaka eten. Bij Olga’s, een heel oude taverne, wat te zien is aan het interieur. Voor de koffie gaan we naar Olga’s buren, Dreamcafé. Lees mijn blogbericht over Joulie’s Camper Garden Stop.
Met de camper door Griekenland- Ioánnina
“Iceland!”, reageert Vangelis enthousiast als ik zeg dat we naar Ioánnina gaan. Als ik vragend kijk. “Yes, there is a beautiful iceland.” Zou hij misschien een heel speciale ijssalon bedoelen? Maar nee, hij heeft het over het eiland (‘island’) in het meer van Ionnina! Dat is inderdaad een aanrader. We zijn er in 2009 geweest en ik wil er best nog eens naartoe, maar niet nu, met 38 graden.
In Ioánnina staam we op camping Limnopoula. We zitten de hele middag lekker in de schaduw voor de camper, met uitzicht op het meer. Lees mijn bijgewerkte blogbericht over Ioannina.
Laatste stop in Griekenland – CountryHouse 2 Rivers bij Kastoria
Na één nachtje Ioannina gaan we weer rijden; lekker met de airco aan. Bestemming is minicamping CountryHouse 2 Rivers in het dorpje Kolokinthou bij de stad Kastoria.We rijden om de noordkant van het Meer van Ioannina en nemen vervolgens de tolweg. De rit gaat vlot tot we willen tanken bij een tankstation aan de andere kant van de snelweg. Er is een afslag naartoe, dus het zou geen probleem moeten zijn. Maar aan het eind van de afrit missen we eeen wegwijzer, daarom slaan we een beetje op het gevoel een weg in. Hadden we niet moeten doen. We rijden ongeveer een uur over een bochtige binnenweg, waar je niet kan keren of afslaan. Een groot deel met 13 km per uur achter een vrachtwagen. Uiteindelijk komen we toch bij het tankstation uit. Met restaurant, dus we besluiten daar wat te eten. Dat kan niet, want op een groot plakkaat lezen we dat het restaurant sinds de vorige dag voor een jaar gesloten is wegens belastingontduiking…
We staan als enigen op CountryHouse 2 Rivers. Op een grasveld in de schaduw van een boom. (Er is plaats voor drie kampeerders.) Eigenares Raphaella brengt ons een pot thee als welkomstdrankje.
Kastoria
We maken een fietstochtje naar Kastoria. 5 km langs een drukke weg vanaf de camping. Prima te doen, maar niet fijn. In Kastoria fietsen we door de moderne stad en óm de oude stad. Onze bestemming is namelijk het schiereiland in het Orestiada-meer, waar Kastoria aan ligt. Daar volgen we de rustige en schaduwrijke rondweg. Terechte tip van Raphaella van de camping. Onderweg stoppen we bij een grot met de naam Drakengrot, bij een terras waar we wat drinken en bij het klooster van Panagia Mavriotissa, uit de 11e eeuw.
Voor we naar de camping terugfietsen, lunchen we met een pita gyros (de lekkerste van onze reis door Griekenland) bij snackbar Ο Γύρος Του Κόσμου (‘De Gyros van de Wereld’).
Kastoria is onze laatste stop in Griekenland. Hierna rijden we Albanië in. Lees mijn reisverslag (volgt)
